Brinta

Datum: dinsdag 16 februari 2016

U zou het misschien niet zeggen, maar intimi weten dat ik een reusachtige Brinta-kenner ben. Mijn moeder fokte mij op door me iedere morgen te voorzien van een bordje met die 'volle tarwekorrels' dat destijds nog uit Foxhol in Groningen kwam. Omdat mijn voorouders ook uit die omgeving stammen, maakten wij vroeger wel eens een bedevaartstocht naar dat oord zodat wij ons al jong niet alleen bewust waren waar onze wortels, maar ook waar onze korrels lagen. Natuurlijk lag het voor de hand dat je als peuter uit een kruideniersgezin met ondersteuning van het merkartikel werd grootgebracht. Wij speelden indiaantje terwijl uit de kluiten wassende A-merken terrein veroverden, laafden ons aan de luxe van ons eerste flesje Chocomel, leerden aardrijkskunde uit een King Atlas, likten van Lemco-lollies en verslikten ons in toffies van Verkade. Supra was superieur en Douwe Egberts dominant, zowel in het denken als in het schenken. Het winkelbeeld van een kruidenierswinkel uit mijn jeugd werd gedomineerd door vijf zes rijen Brinta op ooghoogte. Zo belangrijk was dat artikel voor zowel een groeiende omzet als voor de groeiende jeugd.
Ook nu ik inmiddels het terrein van gepensioneerden heb betreden komt mijn kennis als Brintaspecialist weer van pas: Een doorleefde Brinta-eter weet hoe belangrijk het is dat hij de juiste dosering van zijn Brinta-pap in één keer goed afmeet, wil zijn ontbijt tenminste slagen. Pap aanvullen met losse melk of Brinta later apart toevoegen geeft vaak knoeiboel òf een bord beton.
Tot slot: Sommige marketingmanagers uit Koog aan de Zaan (want daar woont Brinta al weer een tijdje) hebben vanuit hun ivoren toren beslist dat er bespottelijke recepten op het pak moeten staan die je moeten doen geloven dat Brinta ook met chocoladevlokken of hagelslag te eten zou zijn. Die onzin moet u onmiddellijk vergeten. Een èchte Brinta-eter smikkelt zijn pap op met melk en suiker en laat zich niet overhalen om als proefkonijn te dienen voor overaktieve levensmiddelentechnologen. De moraal: heren fabrikanten, gedraag U normaal en laat uw marketingwijsheid niet tot zotternij leiden. Alléen melk en suiker graag !