Koopkracht?

Datum: zaterdag 19 september 2015

In zo'n week van Prinsjesdag staan alle kranten bol van nieuws over de Algemene Begroting. Journalisten struikelen over elkaar om de lezers te vertellen hoe hun huishoudboekje er het komend jaar voorstaat. Het gaat over een gemiddelde koopkrachtstijging van 1,4 %, voor de meesten echter blijft het rond de één procent hangen. Daarover wordt vervolgens in de Tweede Kamer weer dagenlang breed uitgemeten. 't Is dat de vluchtelingenproblematiek op dit moment veel aandacht vraagt, anders zou half Nederland weer dagen lang delibereren over de paar centen die ze er al of niet bijkrijgen. Ik begrijp al die commotie niet.

Ieder huishouden, ook het meest bescheidene, kent beïnvloedbare kosten en niet beïnvloedbare. De eerste categorie behelst zaken waar eigenlijk niemand omheen kan (energie, wonen, voedsel, kleding enz.), de tweede gaat over luxere zaken zoals de auto, de vakantie of de boot. Het probleem in onze samenleving is dat veel mensen geen kans zien om  regisseur te zijn over hun eigen portemonnee. In de eerste categorie bezondigen ze zcih door veel te duur te gaan wonen of door maar lukraak kasten vol kleding aan te schaffen. Binnen de tweede categorie zijn de ontsporingen nog veel schrijnender, we kennen allemaal de TV-programma's die dit soort ellende breed uitmeten. Gehoord het feit dat tien procent van de Nederlandse huishoudens wel eens ongewild rood staat kan niet anders geconcludeerd worden dan dat velen er niet toe komen om hun inkomsten en uitgaven - al is het maar een klein beetje- bij te houden. Niemand moet denken dat hij zijn eigen liquiditeit bij kan houden louter en alleen op basis van de informatie die zijn bankrekening hem zo nu en dan verschaft. Zelfs in een simpel huishouden is een redelijk overzicht van alle uitgaven en inkomsten essentieel om op de goede koers te blijven. Je kunt van geen mens verlangen dat hij zo'n overzicht volledig in zijn hoofd heeft. Pas als je de moeite neemt om je financiële patroon overzichtelijk in kaart te brengen (daar zijn veel methoden voor) kun je bepalen hoe ver je polsstok reikt Dit simpele soort huisvlijt brengt meer, véél meer geld op dan publiciteitsgeile politici je tijdens het journaal beloven. Het is niet handig om je financiële humeur door kibbelende ministers te laten bepalen terwijl je dat veel makkelijker zelf kunt doen. Iemand die daar eenmaal achter is zal moeten toegeven dat alle gekrakeel rondom de koopkracht slechts gekeuvel in de marge is.