Tijdmanagement

Datum: donderdag 17 september 2015

Soms verlang ik nog wel eens naar de tijd dat we nog een supermarkt hadden. Ik was toen weliswaar erg druk (de werktijden lagen dichter bij de zeventig dan de veertig uur per week) maar die drukte was te managen. In het kantoor kon ik me bij tijd en wijle afsluiten voor de hectiek in de winkel en de telefoon kon ik met een knopje afzetten. Werd ik het na een aantal uren daar toch zat dan schoot ik de winkel in om wat cassières af te lossen of om een paar dozen wijn uit te pakken. Die afleiding gaf je weer voldoende energie om er daarna nog weer een aantal uren aan vast te plakken. Eenmaal thuisgekomen en de maaltijd achter de kiezen liet je Fred Emmer van het journaal zijn verhaal doen en de rest van de avond was beschikbaar voor de krant en de piano.

Ondanks dat ik inmiddels van al deze arbeidzaamheden af ben heb ik wel eens de indruk dat ik meer dan ooit in beslag genomen word door mijn omgeving. Nu zijn het echter niet meer mijn klanten of mijn personeel die mij opeisen maar zijn het de permanent openstaande lijntjes met mijn naaste- en wijde omgeving die me voortdurend bezig willen houden. We weten allemaal waarover het gaat: Haast geen sterveling ontkomt meer aan de  antenne die uit zijn virtuele achterste steekt en die hem non stop on line houdt. Klagen heeft eigenlijk geen zin, we hebben het toch immers allemaal zelf gewild?

In mijn ondernemerstijd kon je je, als je voor jezelf de indruk had dat de druk van de omgeving te hoog werd, naar een cursus tijdmanagement. In een aantal sessies werd je dan meestal geleerd om wat systematischer met je tijd om te gaan en attendeerde men je op de valkuilen die je iedere dag onnodig  struikelen lieten. Veel meer dan ooit zullen we juist in deze tijd ons handvaten moeten aanmeten om met de overstelpende hoeveelheid informatie om te gaan die op haast ieder uur van de dag op je afkomt. Als ik in de tram zit en waarneem dat de helft van de reizigers als een soort debiel naar zijn smartfoon zit te staren krijg ik de indruk dat velen zich deze kunst nog niet eigen gemaakt hebben. Daarom laat ik, als ik van het OV gebruik maak, uit principe mijn smartfoon rammelen, trillen of gillen, ook al verwacht ik nog zulk belangrijk nieuws. Vroeger kwam de post immers ook maar één keer per dag?