Kelder

Datum: donderdag 02 juni 2011

KELDER

In de tijd dat menig middenstander in Den Haag voor het thuisbezorgen nog gebruik maakte van een 2 CV-bestelautootje, was er altijd één man die nauwlettend de autoadvertenties in de gaten hield. Zodra er zo'n tweedehands besteleend te koop werd aangeboden trok hij voor een ogenblik zijn witte schort uit en stapte op het adres af. Zag het karretje er niet al te vervallen uit en kon hij het over de prijs eens worden dan betaalde hij contant en stapte meteen in het ding weg om het aan de vloot overige 2 CV's toe te voegen die thuis voor zijn deur geparkeerd stond.

Die man was Wiggert Jonker, een naam die weinigen iets zeggen zal. Des te duidelijker wordt het als we de naam van zijn bedrijf noemen. Die lelijke eendjes, aanwezig in alle kleuren van de regenboog, waren namelijk nodig om het heerlijke gebak rond te rijden van de bakker wiens naam eigenlijk hoort bij de historie van onze stad. We hebben het dan over Maison Kelder.

Maison Kelder, een begrip voor ieder die ook maar iets van Den Haag begrepen heeft, is een wonderlijke succesformule waarvan het recept natuurlijk geheim is. De ingrediënten zijn echter te achterhalen en bestaan uit vakmanschap, inventiviteit, zuinigheid en een perfecte marketing. Jonker was niet gewend in dit soort termen te denken doch handelde vanuit zijn zakelijke intuïtie en bouwde daarmee een bedrijf op dat zijn succes haast niet aankon. Daarbij werd hij terzijde gestaan door een groep enthousiaste medewerkers die al even bevlogen was als hijzelf.

Maison Kelder is niet zozeer een zakelijke onderneming maar een soort geloof. Menig ondernemer kan er slechts van dromen om een schare van dit soort aanbidders op te bouwen.
Ieder die zich één keer door een hazelnoottaart van Maison Kelder heeft laten verleiden wordt opgenomen in een gemeenschap die op een aantal punten in de stad zijn heiligdommen heeft.
Het zijn heiligdommen waar je -door eens flink in te slaan- weer eens voor je zelf bevestigt hoe zoet het is om op zo'n bakker je vertrouwen te richten. Net als bij de gevestigde kerken beleeft deze bakkersreligie altijd rond Kerst zijn hoogtepunt.

Het bedrijf, tot voor kort nog in enthousiaste familiehanden, heeft nog jaren lang van de zorgzaamheid van de oude heer Jonker mogen genieten. Tot op hoge leeftijd slofte hij dagelijks in wit schort door het bedrijf en produceerde nog volop mee. Hij was eenvoudig niet in staat om dit prachtige bedrijf los te laten en stierf, zoals men dat noemt, in het harnas. Kort daarna moest de familie Jonker ook hun moeder begraven. Ook haar leven stond in het teken van Maison Kelder. Als de twee echtlieden elkaar daar nu weer spreken zal het vast over de bakkerij gaan want de Jonkers dreven geen zaak, maar wáren het.

Maison Kelder was in zoverre een ouderwets bedrijf dat het zich van moderne openingstijden niets aantrok. Voor het zondagse taartje moest je reeds op zaterdag je maatregelen nemen. In de tijd echter dat ze nog achter de winkel aan de Weissenbruchstraat produceerden kende iedere klant de ongeschreven en soepele regel dat hij aan de achterdeur van de bakkerij 's morgens vóór openingstijd voor een haastige order altijd al terecht kon. Zag U dus een keer uw notaris 's ochtends vroeg met een stapel gebak en een lik verdwaalde slagroom op zijn ochtendjas door die straat lopen, dan wist U waar hij geweest was. Nu ze inmiddels op de Binckhorst in een moderne pand gevestigd zijn, zal deze bijzondere mogelijkheid wel vervallen zijn.