Hoop

Datum: dinsdag 25 november 2008


HOOP

In onze maatschappij is het zo dat het geld dat met de linker hersenhelft verdiend wordt, gedeeltelijk aan zaken voor de rechter hersenhelft wordt uitgegeven. Onze economie levert naast het geld voor veel noodzakelijke zaken ook het budget op dat voor culturele activiteiten moet worden neergeteld. Onze samenleving is daar op ingesteld en regelt via overheden dat de muze en de kunst voor een groot gedeelte worden gefinancierd uit de kruimels die onze welvaart voor het artiestendom achterlaat. Nu tijdens de afgelopen weken plotseling bleek dat machtige multinationals zo maar als blokkendozen om kunnen vallen, kregen we plotseling een inkijkje in zaken waarop we vroeger geen zicht hadden. Zo'n inkijkje werd ons bijvoorbeeld gegund in het financieel stelsel van gemeentelijke overheden, instellingen die doorgaans voorgesteld worden als noodlijdende fondsen die zich met allerlei financieringen en borgstellingen vanuit de rijksoverheid op de been moeten houden. Daarom moeten orkesten en toneelgezelschappen altijd strijden voor hun brood want overheidsbegrotingen kennen immers alleen maar tekorten?
Nu al het stof rond kredietcrisis en Icesave een beetje begint op te trekken blijkt dat gemeenten zich armer hebben voorgehouden dat ze waren. Net zoals veel zuinige particulieren hebben ze stiekem hun spaarcentjes op een ver eiland hebben gestald in ruil voor iets meer rendement dat bij nader onderzoek ook nog een fopspeen bleek te zijn .We misgunnen niemand zijn appeltje voor de dorst, ook een gemeente niet, maar worden toch een beetje chagrijnig van de manier waarop in het geniep met die spaarsok werd omgegaan.
Veel onthutsender nog rond deze problematiek is de constatering dat nu de aarde in zijn portemonnee dreigt te worden beetgepakt er op mondiaal niveau krachten blijken te kunnen ontstaan die een dreigende crisis een halt toe kunnen roepen. Dat is natuurlijk prachtig maar waarom is zoiets voor ellende in de vorm van honger, armoede en oorlog nog nooit gelukt? Ik probeer dit positief te duiden: Met vele anderen hoop ik dat de recente aardbeving op Wall Street voor het welzijn van onze planeet misschien nog wel zijn goede kanten kan hebben . Als blijkt dat met vereende krachten een complex item als de wereldeconomie kan worden gered dan moet het toch een koud kunstje zijn om iedereen op aarde gewoon voldoende voedsel te geven?
Er is dus nog hoop.