Boezemfibrillatie

Datum: maandag 18 februari 2008

Met de schrijver Maarten 't Hart deel ik mijn geboortejaar, mijn gereformeerde afkomst en de aanleg voor boezemfibrillatie. De meest gebruikelijke term daarvoor is ‘hartritmestoornissen' maar dit is een wijd begrip met vele betekenissen.
In mijn geval komt het erop neer dat zo nu en dan de ‘stoppenkast' van mijn hart doorslaat waardoor de samentrekkingen van de hartboezem (vraag me niet of dat de linker of de rechter is) sneller en zeer onregelmatig worden. De allereerste keer is dit nog met medicijnen bestreden, later bleek cardioversie noodzakelijk, dat is een stroomstoot tijdens een roesje waardoor het normale ritme zich weer herstelt. Voor ernstige gevallen zijn er wel methoden die met behulp van een soort pace maker de hartslag corrigeren maar indien het niet al te dikwijls voorkomt kiezen cardiologen voor de zojuist genoemde vorm van correctie. Het is een kwaal die ontegenzeggelijk iets met het ouder worden te maken heeft, een zwak plekje van je lichaam. Jammer, maar niemand ontkomt aan enige aftakeling.
Om herhaling te voorkomen schijnen voornamelijk regelmaat, ontspanning en matigheid van belang te zijn. Je mag best actief zijn maar moet proberen stress te voorkomen. Zorgvuldigheid met eten en drinken lijkt ook van belang. Ik ga hier niet alle middeltjes opnoemen die je wel of niet moet gebruiken maar voor me zelf heb ik wel mijn plan getrokken. Intuïtief ontwikkel je een antenne voor iets dat aanleiding zou kunnen zijn voor een herhaling. Na iedere keer dat ik gecardioverseerd ben (inmiddels nu vier keer) heb ik de film van de tijd daarvóór nog eens teruggedraaid, ik hoop daaruit nu een redelijk betrouwbare leidraad ontwikkeld te hebben voor een verstandige levenswandel. Die is gelukkig niet al te ingrijpend. Het betekent in geen geval dat je stil in een hoekje moet gaan zitten, integendeel: regelmatig actief zijn is goed voor je geest en je lichaam.
Ik beschouw het als een groot voorrecht dat op haast loopafstand zo'n goede behandeling mogelijk is. In het Ziekenhuis Leyenburg doet men er alles aan om je zo snel mogelijk te helpen. Toen ik vorige week me daar 's morgens nuchter meldde (voorwaarde voor cardioversie) kon ik 's middags om vier uur al weer naar huis. Ik besef het voordeel dat ik heb op miljoenen wereldburgers die in de verste verte zelfs geen kijk hebben op medische hulp van dit kaliber. Ik begrijp dan ook nooit dat mensen in een ziekenhuis wel eens zitten te kankeren als ze eens een kwartier op een dokter moeten wachten. Veel mensen schijnen een krant te lezen en TV te kijken zonder iets daarvan in hun hersens op te slaan. Natuurlijk ben ik niet blij met mijn kwaal maar beschouw het als een cadeautje dat deze door goede behandeling zo effectief bestreden kan worden.