Sonja

Datum: donderdag 03 januari 2008

De naam ‘Sonja' ligt mij niet zo goed in de mond -ik heb ooit een té vervelende Sonja om mij heen gehad om de naam leuk te vinden- maar voor Sonja Bakker maak ik een uitzondering. Haar prestatie om half Nederland met succes aan het lijnen te krijgen is de reden van mijn bewondering voor deze vrouw. Daarnaast vind ik het heel knap om na zo'n megasucces ook te blíjven presteren. Haar vlot geschreven boeken met aansprekende recepten blijven over de toonbank vliegen waardoor ze alle eerder opgestane dieetgoeroes mijlen ver achter zich laat.
Sonja ziet er op de plaatjes niet onaardig uit. Ook in het echt valt ze helemaal niet tegen. Gewoon een aardig blond moedertje van tweeëndertig aan wie weinig mankeert. Eigenlijk had ik het bij die observaties moeten laten maar gisteravond was ik zo onverstandig het geluid van de TV aan te zetten toen ze bij Rik Felderhof op de bekende villa in Zuid-Frankrijk te gast was. Dat had ik gewoon niet moeten doen.
Toegegeven, ik ben geen vaste kijker van dit programma, maar ik meen toch te weten dat de kracht van Felderhof zit in het voeren van quasi filosofische gesprekken met zijn gasten. Daar zijn wel eens alleraardigste TV-momenten uit voortgekomen. Gisteravond trof Rik het slecht want viel het niet mee om een paar gedachten van enig niveau uit de mond te krijgen van de mediageile kok Braakhekke, of het zouden Joops oprispingen moeten zijn geweest over het erotische leven van hem met zijn Wim. Braakhekke bleek echter nog enige scheiding aan te kunnen brengen in wat hij wel of niet kwijtwilde. Dat was echter een brug te ver voor Sonja die als een blij schoolkind en als een kip zonder kop alles eruit kwebbelde dat haar te binnenschoot. De vragen waren duidelijk te moeilijk voor haar en werden uitsluitend met tegeltjeswijsheid afgedaan. Daardoor leek ze tijdens de voorstelling meer op Klazien uit Zalk dan op de vrouw die als geen ander kans heeft gezien om met een effectief voedingsrooster de vinger op de zere plek van honderdduizenden te dikke mensen te leggen. Het siert haar dat ze daarbij gewoon is gebleven, ze is ook absoluut een aardige vrouw. Maar als je je als succesvol publicist voor de media werpt , zou je toch moeten proberen iets verstaanbaarder over te komen. Nu werd het eigenlijk een vertoning van burgerlijke truttigheid van een vrouw die nog nooit over de dijken van West Friesland heen heeft gekeken. Ik heb het einde niet willen zien maar hoop alleen dat ze, als ze nog eens voor de TV komt, zichzelf iets kritischer beschouwt. We hopen nu maar dat haar gekakel niet al te veel schade heeft opgeleverd aan het succes van haar boeken. Een succes dat wij haar van harte gunnen.