Kerst

Datum: woensdag 26 december 2007

De sfeer tijdens feestdagen thuis laat zich nooit helemaal voorspellen. Omdat veel mensen koste wat kost zich op 25 december welbehaaglijk willen voelen, worden de voorwaarden voor optimale gezelligheid door hen ingekocht. De aankopen worden niet alleen in de supermarkt of bij de poelier gedaan en lopen door tot aan het kerkplein. Een uurtje op een houten kerkbank gezeten bevordert 's avonds de smaak van de hazenrug met peper terwijl de kerstliederen als aperitief fungeren. Toch weiger ik over dit soort dingen onaardig te doen. Kerstfeest wordt al te lang als een privilege van de christenheid beschouwd. Ook bij andersgelovigen roept de sfeer gedachten op van verzoening en vreedzaamheid, laten we daar in deze kille eeuw maar een beetje blij om zijn.
In ons huis wordt elk jaar meer minder gegeten dan we eigenlijk van te voren dachten. Dat doet aan de geslaagdheid van het feest  niets af. Dit jaar vechten feestelijke en teleurstellende ervaringen om de voorrang. Feestelijk vanwege de op bezoek zijnde kinderen -compleet met het jongste spettertje van zeven maanden- teleurstellend omdat onze huisarts niet bereid bleek een lelijke oor- en holteontsteking met de daarvoor te koop zijnde middelen te genezen. Het gevolg is een echtgenote die al de hele maand ziek is. Met alle respect voor de angst van genezers om hun cliënten aan de penicilline verslaafd te zien raken, zou een beetje meer invoelingsvermogen in dezen geen kwaad kunnen. Ik kan op iedere hoek van de straat paddo's, wied, drugs, alcohol en tabak kopen, allemaal genotmiddelen die zeker geen garantie voor een gevoel van welzijn bieden en bovendien niet ongevaarlijk zijn voor de gezondheid. Als ik echter bij een apotheek om een penicillinekuurtje kom dat -met beleid gehanteerd- dankzij Alexander Fleming een grote kans op genezing biedt, moet ik eerst langs een meneer met een witte jas aan en een stethoscoop in zijn oor die voor mij beslist dat ik voorlopig maar vijf weken met een snottebel en een doof oor verder moet. Dit soort zaken dwingt mensen om onbeschaafd assertief te worden en daar heb ik -zeker op Kerstfeest- eigenlijk helemaal geen zin in. Het lijkt me daarom dat aan die ongelijkheid maar eens wat gebeuren moet.
Neemt allemaal niet weg dat we vanavond de gordijnen gezellig dichtschuiven om -doof of niet- gezellig te mijmeren over alle goede dingen die er gelukkig nog overblijven. Als je samen al aan je drieënveertigste kerst bezig bent is er reden genoeg om daar zeer dankbaar voor te zijn.