Tijd

Datum: woensdag 03 oktober 2007

Gedwongen door tijdnood heb ik al vele malen in mijn leven me moeten bezinnen op mijn dagelijkse bezigheden. Als je een bedrijf leidt, een gezin hebt, graag muziek maakt en ooit door een aantal mensen gevraagd bent om binnen één of ander bestuur wat ‘mee te denken' blijken de grenzen van je kunnen snel bereikt te zijn. Zoiets betekent dan meestal dat je tijdens een opgelopen crisis op een aantal punten je handdoek in de ring gooit . Pas echter op, want de kans is groot dat daarna de werkdruk weer langzaam toeneemt omdat nu anderen je  weer weten te vinden. De hoeveelheid vrije tijd werkt als de wet van de communicerende vaten: Zodra ergens een taak wegvalt wordt deze als vanzelf weer opgevuld door een andere uitdaging die schijnbaar uit het niets opdoemt.
Overigens heeft ‘druk zijn' ook zijn voordelen. Mensen die structureel druk en bezet zijn (zoals middenstanders) worden vaak buiten schot gehouden omdat van hen niet hetzelfde verwacht wordt als van mensen die een comfortabele baan van negen tot vijf hebben. Om die reden heb ik me dertig jaar lang kunnen drukken bij alle mogelijke representatieve corvee die mensen vaak tijdens het week-end op zich af krijgen. Naar die tijd verlang ik wel eens terug.

Wat ik in de loop van de tijd geleerd heb is dat het creëren van een ontspannen tijdsindeling natuurlijk in de eerste plaats te maken heeft met een zekere discipline. Door je tijd goed te managen kun je een zekere structuur aanbrengen waardoor overzicht ontstaat en ook tijd voor ontspanning vrijkomt. Tijdmanagement is ook een kwestie van geld. In veel maatschappelijke organisaties gunnen beleidsmedewerkers zich de luxe van een batterij secretaresses terwijl anderen die op hetzelfde niveau opereren hun eigen secretariaat moeten bemannen. Ik verbaas me vaak over het feit dat ik in de zorgsector altijd struikel over juffrouwen met PC's waarvan ik zelfs na lang piekeren niet kan bedenken wat ze nu in vredesnaam aan het uitvoeren zijn.

Een ontspannen tijdsleven leiden heeft vooral ook te maken met het uitbannen van stoorzenders. Vroeger gold de telefoon als de belangrijkste boosdoener en ooit waren faxen apparaten die je aandacht onnodig afleidden. Tegenwoordig is het natuurlijk het e-mailverkeer dat ons telkens uit ons ritme probeert te tikken, om nog maar te zwijgen van het chatten  en soortgelijke speeltjes waardoor sommige mensen permanent on line  staan met hun omgeving. Als ik ‘s morgens mijn e-mailbox laat volstromen beginnen vijf, zes baasjes mij te vertellen wat ik allemaal moet doen die dag. De verleiding is groot om die berichten dan maar meteen af te handelen om er maar ook weer af te zijn maar terwijl je daarmee bezig bent bliepen de reacties al weer binnen. Als je met deze vorm van dwingelandij niet uiterst secuur omgaat houdt het scherm je de hele dag bezig.