Dromen

Datum: donderdag 15 juni 2017

Pas als je al een heel stel jaren hebt mogen leven dringt langzaam (en dan slechts nog bij stukjes en beetjes) tot je door welke gebeurtenissen in je leven écht belangrijk zijn geweest en welke niet. De snelheid waarmee we -zelfs tijdens deze fase van gepensioneerd zijn *) - door de dagen heen gejaagd worden ontneemt ons de gelegenheid om soms eens rustig de balans op te maken. Persoonlijk kwam ik er tijdens de schaarse momenten van contemplatie in mijn leven achter dat ik nooit heb hoeven klagen over gebrek aan afwisseling. Eigenlijk al vanaf mijn vroege jeugd werd de dagelijkse mores graag onderbroken door iets wat haaks op het normale leven van een schooljongetje stond. Zag ik even geen vriendjes dan stapte ik op de fiets van mijn vader en fietste half Zuid Holland door. Als het buiten vroor en al mijn klasgenoten op het ijs gingen schaatsen stapte ik in een kakikleurige overall, zette een boerenpet op en ging tussen de koeien in de stal aan de slag bij een boer in Delft. Eigenlijk is die behoefte om mijn dagen ánders te vullen dan de ander nooit helemaal overgegaan. Ik zal u met de aard van dit gecompliceerde bestaan verder niet lastig vallen maar wil u slechts deelgenoot maken van de filtering die het leven zelf toepast als het gaat om het gewicht van al die belevenissen. Want alhoewel door de menselijke passie het leven soms dreigt uit te monden in een telkens uit de bocht vliegende achtbaan in een pretpark, leiden onze dromen ons onmiskenbaar en zonder enige twijfel naar de dingen die er wérkelijk toe gedaan hebben. In die dromen gaat het vaak over de ruim dertig jaar dat we de kost verdienden als ondernemer in de levensmiddelen. Eigenaardig genoeg ligt het accent daarbij niet op de meest professionele periode uit die tijd waarin we een goed lopende buurtsupermarkt in Mariahoeve mochten uitbouwen maar dormen we vaak van de jaren dat we op het Abrikozenplein onze kruidenierszaak naar grotere hoogten probeerden te stuwen. Ofschoon we hierin redelijk slaagden (ons bedrijf groeide als kool in die dagen) passeren in de dromen altijd de bloepers en de missers. Tot vervelens toe beleef ik in die gezellige winkel op dat hoekje de meest waanzinnige dingen met als vaste constante dat we de situtatie totaal niet onder controle hebben waardoor de woedeuitbarstingen als een rode draad door al die dromen heenlopen. Het is voor mij niet verklaarbaar dat dertig jaar van gestage groei en verbetering en een leven waarin de  creativiteit er van af spatte  tijdens de dromen genegeerd worden om telkens te worden overruled door die schaarse zwakke momenten van onmacht. De frequentie waarin alle winkelverhalen iedere keer maar weer in onze dromen terugkomen maakt voor mij één ding duidelijk. Bij alle leuks dat we in ons leven mochten meemaken staat de periode dat we met onze klanten zaken mochten doen met stip bovenaan. Ik schaam me er niks voor in zeker opzicht nog steeds kruidenier te zijn.   

 

*) gek woord eigenlijk. waarom niet 'gepensioeneerd'?